In overeenstemming met de SFDR en de Taxonomieverordening dient beheerder, als beheerder van beleggingsinstellingen, informatie te verstrekken over duurzaamheid met betrekking tot de beheerde fondsen. Het fonds verstrekt onder meer leningen voor investeringen die kunnen bijdragen aan verduurzaming van agrarische bedrijven, zoals energiebesparing, emissiereductie en efficiëntere stalsystemen. Bij de kredietbeoordeling wordt, waar relevant, aandacht besteed aan aspecten als bodemkwaliteit en ruimtelijke inpassing van het bedrijf. Deze kenmerken maken het fonds niet tot een duurzaam beleggingsproduct in de zin van de SFDR, maar illustreren wel dat binnen het reguliere beleggingsbeleid ruimte is voor financiering van verduurzamingsinvesteringen.

Onderstaande beschrijft de SFDR-kwalificatie van het fonds en de wijze waarop duurzaamheidsrisico’s worden betrokken bij het beleggingsproces.

Kwalificatie Participaties 

Het Fonds promoot geen ecologische of sociale kenmerken (‘lichtgroene beleggingen’ als bedoeld in artikel 8 SFDR) en heeft ook geen duurzame belegging tot doel (‘donkergroene beleggingen’ als bedoeld in artikel 9 SFDR). De onderliggende beleggingen van dit financiële product houden geen rekening met de EU-criteria voor ecologisch duurzame economische activiteiten. 

Beleid ten aanzien van duurzaamheidsrisico’s 

Beheerder erkent dat (verwezenlijking van) duurzaamheidsrisico’s een mogelijk negatief effect op de waarde van de belegging kunnen veroorzaken. Een duurzaamheidsrisico is, kort gezegd, een gebeurtenis op ecologisch, sociaal of governance gebied (ESG-gebied) die een negatief effect kan hebben op de waarde van de Participaties. Duurzaamheidsrisico’s op ecologisch gebied zien bijvoorbeeld op CO2-uitstoot, energieverbruik en biodiversiteitsverlies. Bij duurzaamheidsrisico’s op sociaal gebied kan bijvoorbeeld gedacht worden aan productaansprakelijkheden en eerbiediging van mensenrechten. Als het gaat om duurzaamheidsrisico’s op governance gebied, dan kan gedacht worden aan inclusiviteit en diversiteit, beloning en bedrijfsethiek. Beheerder integreert duurzaamheidsrisico’s in een beperkte mate in beleggingsbeslissingen.

Ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren niet in aanmerking genomen 

Beheerder houdt geen rekening met de ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren en stelt daarom niet jaarlijks een zogenoemde principal adverse sustainability impact statement (PAI) op. Het in aanmerking nemen van ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren zou betekenen dat Beheerder hierover moet rapporteren. De benodigde informatie om te rapporteren is op dit moment niet beschikbaar binnen Beheerder. Voor het verkrijgen van dergelijke informatie zou Beheerder (kostbare) maatregelen moeten treffen. Dit acht Beheerder, in ieder geval op dit moment, disproportioneel. Te meer nu de Beleggers naar verwachting geen belang zullen hechten aan een PAI. Voorgaande neemt niet weg dat Beheerder het besluit om geen ongunstige effecten van beleggingsbeslissingen op duurzaamheidsfactoren kan heroverwegen, indien zich relevante omstandigheden voordoen. Bijvoorbeeld indien het merendeel van de investeerders verzoekt om een PAI.

Duurzaamheidsrisico’s en het beloningsbeleid 

Beheerder is onder het AIFMD-registratieregime niet verplicht tot het hanteren van het wettelijk voorgeschreven beloningsbeleid. Gezien de beperkte omvang van de organisatie is er niet voor gekozen om (vrijwillig) een specifiek beloningsbeleid op te stellen. Vanwege het ontbreken van (een verplichting tot het opstellen van) een beloningsbeleid, is de verplichting uit SFDR omtrent de informatieverschaffing over het beloningsbeleid en in hoeverre dat beleid strookt met de duurzaamheidsrisico’s niet van toepassing op Beheerder.